Archiwa tagu: imiona mitologiczne

Klikając ten tag, wyświetlą się imion zapożyczone od bóstw etc. pochodzących z mitologii różnych kultur.

Warda

Oto moje dzisiejsze znalezisko ;)

warda

Etymologia

Warda jest imieniem żydowskim, wywodzącym się od hebrajskiego słowa עלה o polskim tłumaczeniu „róża”. Posiada liczne form oboczne: Wardina, Wered(a?), Warit(a?).

Imię to można spotkać również w Indiach, gdzie imię Warda tudzież („i” nie „lub” ;) ) Warada zostały zapożyczone od małżonki hinduskiego boga Wisznu. W tym przypadku imiona te oznaczają „dawczynię”.

Formy obcojęzyczne

Vardah, Vered, Vardiina, Varita (angielski). Vardah (hebrajski)

Statystyki

Niestety w minionym wieku nie odnotowano nadań żadnej z form.

Co myślicie o tym imieniu? :-)
Pozdrawiam, Marthette

Tora

Wiem, co myślicie widząc to imię, lecz Tora oprócz przypadkowej zbieżności  brzmienia z Torą – Pięcioksięgiem Mojżeszowym nie ma innych powiązań z Judaizmem.

Choć imię Tora (według mnie) posiada piękne i dumne brzmienie, to jednocześnie ma jedną wadę, która dyskwalifikuje je jako imię dla (mojego) dziecka. Owym defektem jest wspomniane podobieństwo, które może wzbudzać więcej krytyki aniżeli okrzyków zachwytu. Nie mam tu na myśli antysemickich zachowań, lecz jedynie kontrowersje, które towarzyszą każdej religii.

Etymologia

Tora jest utworzonym współcześnie wariantem staroskandynawskiego imienia Þóra, która może być skrótem imion zaczynających się od członu Þór. Niewykluczone też, że to żeński wariant imienia nordyckiego boga Thora (Þórr), które tłumaczy się jako „grom”. Regularnym, oboczną formą omawianego imienia jest Tófa.

Postać o imieniu Tora (Póra) można spotkać w  jednym z nordyckich mitów; jest nią żona słynnego Ragnara Lodbroka.

Formy obcojęzyczne

Thora, Tora, Torborg, Tordis, Turid, Tove (duński). Thordis (islandzki). Thora (niemiecki). Thora, Tora, Torbjørg, Torborg, Tordis, Torhild, Torny, Turid, Tone, Toril, Torill, Toro, Tove , Tuwy (norweski). Thora, Tora, Torborg, Tordis, Turid, Thorborg, Tova, Tove, Tuwy (szwedzki).

Statystyki

Według posiadanych przeze mnie źródeł w XX wieku nie odnotowano u nas tego imienia.

 

Co myślicie o tym imieniu?
Pozdrawiam, Marthette :)

Inka

Na życzenie jednej z moich czytelniczek, dziś będzie o Ince.

Ostatnio kompletnie nie mam siły ani też nastroju do prowadzenia bloga, co niestety owocuje niską aktywnością. Postaram się to zmienić i zebrać się do kupy! Muszę to zrobić, ponieważ nie chcę, aby ta strona umarła; za dużo czasu i sił poświeciłam na niego, aby teraz tak po prostu wszystko zaprzepaścić. Poza tym darzę te moje internetowe dziecię sporym uczuciem, więc sami rozumiecie.

in11

Etymologia

Inka jest imieniem pochodzenia północnogermańskiego, i to jedyna pewna rzecz, ponieważ dalsze objaśnienia są niepewne… Istnieją dwie teorie wyjaśniające znaczenie tego imienia.

  • Wedle pierwszej Inka jest wariantem Ingi, która jest imieniem zdrobniałym od imion zaczynających się od członu Ing: Ingarda, Ingeborga, Ingryda.
  • Zwolennicy drugiej uważają, że Inka wywodzi się od imienia normandzkiego boga płodności, Ingwaza, którego imię tłumaczy się jako „przodek”.

Formy obcojęzyczne

Inga, Inge (duński). Inka, Inkeri (fiński), Inka (fryzyjski), Inge (holenderski), Inga (islandzki), Inga (litewski), Inga (łotewski),Inge, Inka (niemiecki), Inge (norweski), Inga (rosyjski), Inga, Ingeburg (starogermański), Inga, Ingi, Ingibjörg, Ingigerðr, Ingimárr, Ingólfr, Ingríðr (staroskandynawski), Inge (szwedzki).

Daty imienin

Inka w Polsce imieniny obchodzi 25 października. W Finlandii zaś 5 października.

Statystyki

Między 1901 a kwietniem 1994 roku imię Inka nadano u nas zaledwie 24 razy. Pierwsze nadanie odnotowano latach 20. W następnym dziesięcioleciu było ich 2. W latach 40. – 1, podobnie jak w 50. W 60. liczba Inek wzrosła do 6. W latach 70. było ich 5. Przedostatniej dekadzie ponownie 6 dziewczynek otrzymało to imię, zaś w okreśie od 1991 a kwietniem 1994 tylko 2.

Co myślicie o tym imieniu?
Pozdrawiam, Marthette  :-)

Imiona bardzo osobliwe: Syren i Syrena.

Był już temat Bazyliszeku o teraz nadszedł czas na kolejne imiona, które swoim brzmieniem przywodzą na myśl mityczne stwory. Tymi imionami są: Syren oraz jego żeński wariant Syrena.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/65/The_Siren.jpgJohn William Waterhouse, „Syrena”

Według podań syreny żyły na małych wyspach na Morzu Śródziemnym skąd wabiły swym przepięknym  śpiewem żeglarzy, sprowadzając statki oraz marynarzy na zgubę.
Istnieje wiele mitów przedstawiających ich wygląd  i pochodzenie:

- Apollodorus podaje, iż były dziećmi Syreny, córki Melpomeny i boga rzeki Achelousa. Nosić miały imiona Pisinoe, Agalope i Thelxiepia. Pierwsza z nich grała na lirze, druga śpiewała, trzecia zaś przygrywała na flecie.

- Wedle nieznanego z imienia greckiego filozofa były to potwory wodne półryby-półkobiety, wesołe w czasie burzy i sztormu, smutne zaś w czas ładnej pogody. Pięknymi pieśniami wabiły marynarzy i sprowadzały ich statki na mieliznę, następnie zaś je okradały, a załogę – pożerały.

- Pliniusz Starszy przedstawiał syreny też jako półryby-półludzie, z tą różnicą, że w tym przypadku ich ciała pokrywały włosy. Osobniki płci męskiej Pliniusz nazywa Trytonami. Często niszczyły statki siadając w dużej ilości na jeden z burt, co powodowało przechylenie i zatonięcie statku.

- Czwarty mit informuje, że syreny były córkami samego Zeusa, które miały za zadanie towarzyszyć zmarłym w drodze do Hadesu. Opiekowały się ich duszami i opłakiwały je, z tego właśnie powodu ich wizerunki umieszczano na nagrobkach.

- Według innych podań mieszkały w niebie. Niebańskie syreny były krewnymi z muzami i posobnie jak one śpiewały i grały na różnych instrumentach.

- W przedostatnim micie który chcę przedstawić,  można znależć informację, jakoby były one córkami Forkosa i Keto albo Acheloosa. Homer wymienił dwie syreny, później pisano, że były trzy:

  • Partenope
  • Ligea
  • Leukozja

- Syreni akcent możemy również znależć w naszej kulturze np. w legendzie o Syrence Warszawskiej: Pewnego dnia u podnóża dzisiejszego Starego Miasta wyszła z wody przepiękna syrena, aby nieco odpocząć na piaszczystym brzegu. Tak spodobało jej się miejsce, że postanowiła tu zostać na zawsze. Niestety zamieszkujący pobliską osadę rybacy zauważyli, że ktoś podczas połowów wzburza fale Wisły, plącze sieci i wypuszcza ryby z więcierzy. Postanowili więc schwytać szkodnika. Kiedy jednak usłyszeli przepiękny głos syreny, zaniechali swoich zamiarów i szczerze pokochali piękną kobietę-rybę, która od tej pory co wieczór umilała im czas przepięknym śpiewem. Pewnego dnia zobaczył syrenkę bogaty kupiec i postanowił ją schwytać. Podstępem uwięził ją w drewnianej szopie. Płacz syreny usłyszał młody syn rybaka i z pomocą przyjaciół, pod osłoną nocy uwolnił ją. Syrena z wdzięczności za uratowanie życia obiecała im, że zawsze kiedy tylko będą potrzebowali pomocy, stanie w ich obronie. I odtąd warszawska syrenka, uzbrojona w miecz i tarczę, broni miasta i jego mieszkańców”.

syreny

Etymologia

Syren i Syrena – podobnie jak Bazyliszek- wywodzą się z greki. Imiona te powstały od słowa  Σειρήν (Seirḗn) o znaczeniu: „słodki piosenkarz”, „słodka piosenkarka”, „człowiek pięknie śpiewający”. Pod wpływem łaciny, imiona te przyjęły formy: Sirenus i Sirena.

Daty imienin

Imiona te swój dzień obchodzą 23 lutego.

Statystyki

W ubiegłym wieku odnotowano tylko 1 Syrenę. Syren nie miał nadań.

Co myślicie o tych imionach?
Pozdrawiam, Marthette :)