Archiwa tagu: imiona pochodzenia litewskiego

Imiona bałtyckie – imiona zaczerpnięte z kręgu kultury ludów bałtyckich: Prusów, Litwinów, Łotyszy. Są dosyć rzadkie i upowszechniły się w Polsce głównie w wyniku kontaktów dworów panujących (małżeństwa, sprowadzenie Jagiellonów) jak również wymiany przygranicznej.

Żywila

Poprzedni post zainspirował mnie do napisania notki o imieniu Żywila. Nie mogę powiedzieć, że senności, melancholii i flegmatyczności.

Z racji podobieństwa omawianego imienia do Żywii, wyobrażam sobie Żywilę jako jej starszą siostrę lub  matkę. Można to uznać za drobny paradoks, ponieważ  to Żywia jako imię ma dłuższą historię, i dlatego to  jej/jego użytkowniczka powinna występować w roli rodzicielki bądź starszej siostry.

Jeżeli chodzi o dokładniejsza charakterystykę kobiety o imieniu Żywila, mój umysł stworzył do niego dwa odmienne wyobrażenia. W pierwszym obie panie różnią się diametralnie – Żywia jest wulkanem energii, podczas gdy jej starsza „siostra” czy też „matka” to osoba opanowana, zdystansowana i nieco flegmatyczna, czyli innymi słowami,  prawdziwa ostoja spokoju. Jedna może uchodzić za symbol zdrowia i sił witalnych, druga to kobieta krucha i eteryczna. Żywila nad sport i obcowanie z naturą przekłada salonowy splendor i wyrafinowane towarzystwo; najchętniej całe dnie spędzałaby  w swoim wygodnym i obitym luksusowymi tkaninami buduarze z dobrą książką w ręku.
Widzę ją w kolorze pudrowego różu i czuje zapach pudru oraz mydła.

 W drugim Żywila jest kobietą pałającą  się zielarstwem i kochającą matką, która ma zawsze jakiś smakołyk dla swej córy oraz jej licznych przyjaciół. Obie niewiasty mieszkają w uroczej leśnej chatce, wokół której uprawiają ogródek pełen kwiatów i ziół.
W tym wyobrażeniu jest przede wszystkim kobietą wrażliwą, zawsze pomocną, dobrą o przeogromnie wiedzy na temat fauny i florze.
Tej Żywili towarzyszy zapach rozmarynu i kolor szary.

ŻŻŻZZ

 Etymologia

Żywila jest imieniem bałtyckim (litewskim). Możliwe, że imię to jest kontaminacją wspomnianych w Kronice Stryjkowskiego imion dwóch pogańskich bóstw: Żywie - bóstwa życia , oraz Zizilii – bogini będącej bałtyjskim odpowiednikiem rzymskiej  Wenery (patronki miłości).

Na omawiane przeze mnie imię można natknąć się w dziełach literatury i sztuki, m.in. Żywila to tytułowa postać utworu Adama Mickiewicza pod tytułem „Żywila. Powiastka z dziejów litewskich”. Owa książka stała się inspiracją dla Alojzego Dworzaczka do napisania opery z librettem Bronisławy Wilkoszewskiej.

Daty imienin

Żywila imieniny obchodzi: 15 lutego.

Statystki

Między 1901 rokiem a kwietniem 1994 roku imię Żywila odnotowano zaledwie 8 razy: pierwsze 2 nadania odnotowano w latach 40. 1 w latach 50. i 60. 2 w 70. Natomiast ostatnie 2 w 80.

Tyle samo nadań zyskało imię Żywilla: 1 latach 50. 4 w 60. 2 w 70. I 1 w 80.

Co myślicie o tym imieniu?
Która forma podoba Wam się bardziej: Żywila czy Żywilla?

Pozdrawiam :)

Biruta

Dziś imieniny obchodzi m.in. to imię, toteż wybrałam je na bohatera najnowszej notki. Choć imię to jest mi znane od dawno, to jednak dopiero teraz polubiłam Birutę.

biruta

 Etymologia

Biruta jest imieniem pochodzenia litewskiego i to jest pewna informacja. Kłopot sprawia ustalenie od którego dokładnie słowa utworzono to imię, typuje się trzy: berti „sypać”, bireti „sypać się” i bor „walczyć”.

Odpowiedniki obcojęzyczne

franc.: Birouta, łac.: Birutha, ros.:Biruta, Viruta.

Daty imienin

Biruta imieniny obchodzi: 24 listopada.

Znane użytkowniczki

W przeszłości żyły dwie sławne nosicielki tego imienia: Biruta, będąca żoną księcia Kiejstuta oraz matką księcia Witolda oraz Biruta Lewaszkiewicz – Petrykowska prawniczka polska i była sędzia Trybunału Konstytucyjnego.
Warto wspomnieć o tym, że pseudonim „Biruta” nosiła również Anna Stogowska – ukochana Marcina Borowicza, bohatera „Syzyfowych prac”, autorstwa Stefana Żeromskiego.

Statystyki

Do 31 marca 2001 roku to imię odnotowano 218 razy.

Pozdrawiam :)