Archiwa tagu: imiona pochodzenia germańskiego

Imiona germańskie – imiona wywodzące się z kręgu kultury germańskiej, z języków germańskich. Dawne imiona germańskie składały się najczęściej z dwóch niezwiązanych ze sobą gramatycznie składników, np. Fryderyk (fridu „obrona, pokój” + richi „potężny, książę”), Henryk (heim „dom”+ richi), Ludwik (hlut „głośny, słynny” + wig „walka”).
W Polsce w użyciu znajdują się imiona przyswojone w różnych okresach oraz różnym stopniu. Część imion ulegała przemianom pod wpływem języka polskiego co doprowadziło do utraty ich niemieckiego brzmienia, np. Adelajda, Karol, Zygmunt, lub ulegało spolszczeniu fonetycznemu, czy fleksyjnemu, np. Alojzy, Henryk, Fryderyk, Oskar, Franciszek, Jadwiga. Inne imiona zachowały niemiecką ortografię i fonetykę, np. Alfred, Robert, Waldemar.
miona germańskiego pochodzenia przywędrowały do Polski wraz z napływem imion chrześcijańskich, których trzon stanowią imiona biblijne, greckie oraz łacińskie. Zasób ten stopniowo powiększał się o imiona świętych pochodzących z później schrystianizowanych ludów – Niemców czy Słowian.
Niestety imiona świętych, które nadawano na chrzcie, stopniowo wyparły rdzenne polskie imiona. Nie bez znaczenia była decyzja soboru trydenckiego, na którym biskupi katoliccy zabronili nadawania imion, które nie byłyby noszone przez świętych. Z rodzimych polskich imion w powszechnym użyciu zachowały się przede wszystkim te imiona, które nosili święci np.: Stanisław, Wojciech lub Władysław.

Roch

 Są imiona, które przeszły ogromną transformację – z imion, których szczerze nie znosiłam i dziwiłam się, co też inni w nich widzą, przemieniły się w moje ulubione :) Takim imieniem jest opisana wcześniej Biruta oraz Roch, który będzie bohaterem tego posta.

Ale zanim przejdę do omawiania dziejów tejże nazwy, wrócę jeszcze do przeszłości. Dawniej Roch przywodził mi groch (Roch-groch) i podstarzałego, suchotniczego jegomościa o nudnym i dołującym innych usposobieniu. Obecnie imię to przywodzi mi na myśl nastoletniego intelektualistę o muzycznych zdolnościach.

roch1

 Etymologia

Roch jest kolejnym imieniem o bardzo niepewnej etymologii. Na pewno jest to imię pochodzenia germańskiego – to jedyna pewna informacja; jeżeli chodzi o znaczenie, to istnieje kilka teorii próbujących wyjaśnić nam tę kwestie, aczkolwiek trzeba liczyć się z tym, że każda z nich może być błędna. I bądź tu człowieku mądry. Czasem tak bywa.

  • Imię Roch może wywodzić się od burgundzkiego (wschodniogermańskiego) wyrazu hrok/s/ (goc. hruk) – „kruk” bądź „wrona”. Nadmienię, że kruk w mitologii germańskiej uważany był za świętość.
  • Druga teoria ma silny związek z pierwszą, bowiem w języku gockim istniało słowo hrukjan o znaczeniu „krakać”, „skrzeczeć”.
  • Nazwa ta mogła powstać od germańskiego słowa hroc-spokój” albo skandynawskiego (czyli północnogermańskiego) hrokr- „silny”, „dzielny”.
  • Wedle trzeciej teorii, imię Roch powstało poprzez skrócenie złożonych imion germańskich posiadających człon Roch- na początku, m.in. Rochbert, Rochold, Rochwin, Rochwald, których element Roch mógł powstać od staro-wysoko-niemieckich słów hroc – „silny” bądź rohon – „okrzyk bojowy”.
  • Zwolennicy ostatniej doszukują się związku imienia Roch z językiem średnio-wysoko-niemiecki (funkcjonował między 1050 a rokiem 1350), w którym to wyraz roch był tłumaczony jako „niedojrzały”, „niegotowy”.

Jedna rodzina imion i tyle możliwości…

Ciekawostki

Roch to również dawna nazwa wieży szachowej oraz nazwa polskiego herbu szlacheckiego Roch, ukazujący wspomnianą wieżę. Wbrew pozorom nazwa ta nie ma większego związku z omawianym imieniem; wywodzi się za to od perskiego wyrazu rokh, oznaczającego słonia bojowego z wieżą na grzbiecie.

 Dzieje tego imienia na ziemiach polskich

U nas imię Roch pojawiło się w XV wieku; pierwszy zapis tegoż datowany jest na 1420 rok); przy czym powinniśmy mieć na uwadze, że było imię germańskie oraz rodzime skrócenie (jak Koch) od słowiańskich imion dwuczłonowych na Ro-, Rod- np. Rodsław. Rocha zdrabniano na Roszek, Roszko (uroczę spieszczenia). Mimo długiej historii

Imię to było silnie powiązane z kultem św. Rocha – patrona dotkniętych zarazą i opiekunem zwierząt hodowanych, którego kult rozwijal się u nas o XIV wieku. Myślę, że każdy, kto choć trochę zna historię, domyśla się, jak ważne znaczenie miał kult wspomnianego świętego.

Niemniej jednak, pomimo długiej historii i ważnego patrona, imię Roch nigdy nie było popularne.

Formy obcojęzyczne

Rocky (angielski), Rok (bretoński), Roko (chorwacki), Roch (francuski), Rokus (fryzyjski), Roque (hiszpański), Rochus (holenderski), Roc (kataloński), Rochus (niemiecki), Ròc (oksytański), Roque (portugalski), Рох/Roch (rosyjski), Rok ( słoweński), Rocco, Rochus (starogermański), Rókus, Rokkó (węgierski), Rocco (włoski).

Daty imienin

Roch imieniny obchodzi 16 sierpnia (dawniej– 17 sierpnia) oraz  17 listopada.

Znani użytkownicy

  • Mikołaj Stanisław Roch Oborski (1576–1646) – jezuita.
  • Roch Kossowski (1737-1813) – podskarbi wielki koronny.
  • Rochus Nastula (1902-1977) – polski piłkarz.
  • Roch Siemianowski – polski aktor.
  • Maciej Roch Pietrzak – polski kierowca wyścigowy, polski prawnik.
  • Rok Elsner – piłkarz słoweński grający w Śląsku Wrocław.
  • Rok Štraus – piłkarz słoweński grający w Cracovii.
  • Rokas Bernotas – dyplomata litewski.
  • Rochus Misch – nacjonalista niemiecki; SS-Mann.
  • Roque Santa Cruz – piłkarz paragwajski.
  • Rok Benkovic – słoweński skoczek narciarski.
  • Roch Kowalski – bohater powieści Potop Henryka Sienkiewicza, oficer dragonów pana Mieleszki
  • Roch – bohater komiksów Janusza Christy

Statystyki

Roch

Między rokiem 1901 a 30 kwietnia 1994 roku dokonano 1431 rejestracji chłopców o imieniu Roch. W pierwszych dwóch dekadach minionego wieku było ich 358. W następnej liczba nadań zmniejszyła się do 203. W latach 30. odnotowano 256 Rochów. Dziesięć lat później – 189. W połowie wieku 217 chłopców otrzymało to imię. W latach 60. naliczono 81. Rochów. W następnej – 53. W przedostatnim dziesięcioleciu XX wieku zarejestrowano 62. Rochów, podczas gdy w okresie 1991-1994 odnotowano zaledwie 12 nadań tego imienia.

 

Co myślicie o tym imieniu?
Pozdrawiam, Marthette :)

Walda

W czasie pisania poprzedniego posta, natknęłam się na Waldę, która -jak sami zresztą widzicie – jest łudząco podobna do Wardy. Czy podobieństwo obu nazw ogranicza się tylko do brzmienia? O tym przekonacie się za moment ;)

Walda
Etymologia

Imię Walda wywodzi się z od niemieckiego wyrazu „wald” o znaczeniu „las”, choć w internecie można znależć informacje, jakoby posiadało zgoła inne tłumaczenia: „siła”, „zasada”. Lecz w mojej ocenie są to błędne informacje, ponieważ nie dostrzegam żadnego związku pomiędzy tym imieniem a wyrazami „Stärke” (siła) i Regel (zasada). Der Wald to po niemiecku las…

Wracając do meritum, imię Walda nie posiada zbyt długiej tradycji i historii, jako imię bowiem narodziło się dopiero w XX wieku.

Formy obcojęzyczne

Valda (angielski).

Statystyki

W przeciwieństwie do imion z poprzedniego posta,  imię Walda doczekało się 13. nadań. Pierwsze nadanie zostało odnotowano pomiędzy 1901 a 1920 rokiem. W latach 20. zarejestrowano 4 dziewczynki o tym imieniu. W następnym dziesięcioleciu było ich 2. W latach 40.- 5. Według posiadanych przeze mnie danych ostatnią Waldę XX wieku odnotowano w latach 50.

Co myślicie o tym imieniu?
Pozdrawiam, Marthette :)

Tora

Wiem, co myślicie widząc to imię, lecz Tora oprócz przypadkowej zbieżności  brzmienia z Torą – Pięcioksięgiem Mojżeszowym nie ma innych powiązań z Judaizmem.

Choć imię Tora (według mnie) posiada piękne i dumne brzmienie, to jednocześnie ma jedną wadę, która dyskwalifikuje je jako imię dla (mojego) dziecka. Owym defektem jest wspomniane podobieństwo, które może wzbudzać więcej krytyki aniżeli okrzyków zachwytu. Nie mam tu na myśli antysemickich zachowań, lecz jedynie kontrowersje, które towarzyszą każdej religii.

Etymologia

Tora jest utworzonym współcześnie wariantem staroskandynawskiego imienia Þóra, która może być skrótem imion zaczynających się od członu Þór. Niewykluczone też, że to żeński wariant imienia nordyckiego boga Thora (Þórr), które tłumaczy się jako „grom”. Regularnym, oboczną formą omawianego imienia jest Tófa.

Postać o imieniu Tora (Póra) można spotkać w  jednym z nordyckich mitów; jest nią żona słynnego Ragnara Lodbroka.

Formy obcojęzyczne

Thora, Tora, Torborg, Tordis, Turid, Tove (duński). Thordis (islandzki). Thora (niemiecki). Thora, Tora, Torbjørg, Torborg, Tordis, Torhild, Torny, Turid, Tone, Toril, Torill, Toro, Tove , Tuwy (norweski). Thora, Tora, Torborg, Tordis, Turid, Thorborg, Tova, Tove, Tuwy (szwedzki).

Statystyki

Według posiadanych przeze mnie źródeł w XX wieku nie odnotowano u nas tego imienia.

 

Co myślicie o tym imieniu?
Pozdrawiam, Marthette :)

Inka

Na życzenie jednej z moich czytelniczek, dziś będzie o Ince.

Ostatnio kompletnie nie mam siły ani też nastroju do prowadzenia bloga, co niestety owocuje niską aktywnością. Postaram się to zmienić i zebrać się do kupy! Muszę to zrobić, ponieważ nie chcę, aby ta strona umarła; za dużo czasu i sił poświeciłam na niego, aby teraz tak po prostu wszystko zaprzepaścić. Poza tym darzę te moje internetowe dziecię sporym uczuciem, więc sami rozumiecie.

in11

Etymologia

Inka jest imieniem pochodzenia północnogermańskiego, i to jedyna pewna rzecz, ponieważ dalsze objaśnienia są niepewne… Istnieją dwie teorie wyjaśniające znaczenie tego imienia.

  • Wedle pierwszej Inka jest wariantem Ingi, która jest imieniem zdrobniałym od imion zaczynających się od członu Ing: Ingarda, Ingeborga, Ingryda.
  • Zwolennicy drugiej uważają, że Inka wywodzi się od imienia normandzkiego boga płodności, Ingwaza, którego imię tłumaczy się jako „przodek”.

Formy obcojęzyczne

Inga, Inge (duński). Inka, Inkeri (fiński), Inka (fryzyjski), Inge (holenderski), Inga (islandzki), Inga (litewski), Inga (łotewski),Inge, Inka (niemiecki), Inge (norweski), Inga (rosyjski), Inga, Ingeburg (starogermański), Inga, Ingi, Ingibjörg, Ingigerðr, Ingimárr, Ingólfr, Ingríðr (staroskandynawski), Inge (szwedzki).

Daty imienin

Inka w Polsce imieniny obchodzi 25 października. W Finlandii zaś 5 października.

Statystyki

Między 1901 a kwietniem 1994 roku imię Inka nadano u nas zaledwie 24 razy. Pierwsze nadanie odnotowano latach 20. W następnym dziesięcioleciu było ich 2. W latach 40. – 1, podobnie jak w 50. W 60. liczba Inek wzrosła do 6. W latach 70. było ich 5. Przedostatniej dekadzie ponownie 6 dziewczynek otrzymało to imię, zaś w okreśie od 1991 a kwietniem 1994 tylko 2.

Co myślicie o tym imieniu?
Pozdrawiam, Marthette  :-)