Tora

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 0 Flares ×

Wiem, co myślicie widząc to imię, lecz Tora oprócz przypadkowej zbieżności  brzmienia z Torą – Pięcioksięgiem Mojżeszowym nie ma innych powiązań z Judaizmem.

Choć imię Tora (według mnie) posiada piękne i dumne brzmienie, to jednocześnie ma jedną wadę, która dyskwalifikuje je jako imię dla (mojego) dziecka. Owym defektem jest wspomniane podobieństwo, które może wzbudzać więcej krytyki aniżeli okrzyków zachwytu. Nie mam tu na myśli antysemickich zachowań, lecz jedynie kontrowersje, które towarzyszą każdej religii.

Etymologia

Tora jest utworzonym współcześnie wariantem staroskandynawskiego imienia Þóra, która może być skrótem imion zaczynających się od członu Þór. Niewykluczone też, że to żeński wariant imienia nordyckiego boga Thora (Þórr), które tłumaczy się jako „grom”. Regularnym, oboczną formą omawianego imienia jest Tófa.

Postać o imieniu Tora (Póra) można spotkać w  jednym z nordyckich mitów; jest nią żona słynnego Ragnara Lodbroka.

Formy obcojęzyczne

Thora, Tora, Torborg, Tordis, Turid, Tove (duński). Thordis (islandzki). Thora (niemiecki). Thora, Tora, Torbjørg, Torborg, Tordis, Torhild, Torny, Turid, Tone, Toril, Torill, Toro, Tove , Tuwy (norweski). Thora, Tora, Torborg, Tordis, Turid, Thorborg, Tova, Tove, Tuwy (szwedzki).

Statystyki

Według posiadanych przeze mnie źródeł w XX wieku nie odnotowano u nas tego imienia.

 

Co myślicie o tym imieniu?
Pozdrawiam, Marthette :)

Jedna myśl nt. „Tora

  1. ~Emilia Lind

    Witaj! :)
    Strasznie lubię Torę. Może dlatego, że jeszcze całkiem niedawno zaczytywałam się wszelakimi książkami o wikingach, niezależnie od ich wartości i jakości, skojarzenie z Pięcioksiągiem nie było pierwszym, jakie mi się nasunęło. To, co najbardziej kojarzy mi się z Torą, to po prostu wikingowie. Od razu też mam w mózgu całe tabuny żeńskich i męskich imion zawierających człon Thor-, Tor- lub Tór-, których jak sama zresztą pisałaś jest po prostu mnóstwo. Mam wrażenie, że teraz już odchodzą do lamusa, przynajmniej w Szwecji, ale może tak mi się tylko wydaje sądząc po imionach ludzi, jakich znam i nowo narodzonych w Szwecji dzieci, o jakich słyszałam w ostatnim czasie. Kiedyś gdzieś czytałam, że Tora jest również zdrobnieniem od Victorii. Też nie sądzę, żeby to był dobry pomysł nadawać polskiemu dziecku imię Tora, jeśli już to jakąś dłuższą formę niezbyt problematyczną w języku polskim, albo spolszczoną, na przykład Torhilda. Z form Tory, jakie znam i o jakich pisałaś, wręcz obłędnie podoba mi się Tordis/Thordis, a także Thorill i Torgunn. Lubię Torę, jak i wszystkie pochodne imiona ze względu na ich ogromną siłę, dostojeństwo czy wręcz majestat, chłodną stateczność, ale jednocześnie świeże, młodzieńcze brzmienie i energię. W ogóle uważam, że to są cechy ogromnej ilości imion skandynawskich, może poza fińskimi, bo fińskie są na ogół bardziej delikatne i subtelne w moim odczuciu.

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>