Raz, dwa, trzy … Czyli imiennicze wyliczanki: Oktawia i Oktawiusz, Oktawian i Oktawinna

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 0 Flares ×

Imiona, o których lada moment napiszę, cieszą się największą popularnością wśród imion powstałych od liczebników.
Pierwszy raz zetknęłam się z nimi za sprawą pewnej Oktawii, która w  swoich gimnazjalnych czasach chodziła do jednej klasy z moim młodszym bratem. Pamiętam, że jej imię wówczas wywarło na mnie ogromne wrażenie – uznałam je za niesłychanie wytworne, wręcz za symbol wyrafinowanej elegancji i luksusu. Przez te lata (aż się wierzyć nie chcę, że minęła dekada + vat) moje wyobrażenie o nim zmieniło się w niewielkim stopniu.

Symbolika liczby 8.

Liczba 8 była uznawana za symbol doskonałości i nieskończoności (reprezentuje jej znak). Ma duże znaczenie w religii chrześcijańskiej. Osiem osób liczyła załoga Arki Noego (Noe, jego żona i trzej synowie Noego z żonami). Oznacza także zdrowie, bogactwo oraz miłość.
Przysłowia
- „ósmy cud świata”

o22
OKTAWIA i OKTAWIUSZ

Imię Oktawia kojarzy mi się z młodą. Wymyślona przeze mnie użytkowniczka tego imienia jest kobietą o niełatwym charakterze, bywa wyniosła, zbyt dumna, uparta, zawzięta i złośliwa. Bardzo ceni sobie rzeczy najlepszego gatunku, czasem to jej uwielbienie dla zbytku obciera się o zwykły snobizm. Oktawia w oczach innych lubi uchodzić za kogoś z lepszego świata czy gatunku.
Posiada też sporo plusów: jest ambitna i potrafi ciężko pracować, żeby osiągnąć zamierzony cel. Jej plusami są również: niesłychana wytrwałość i cierpliwość. Jeżeli okazuje się, że swoje plany może zrealizować jedynie za sprawą ciężkiej pracy, chętnie podejmuje wysiłek – jest zdolna do naprawdę ogromnych poświęceń. Choć w przypadku, gdy wyżej wymienione rzeczy nie przynoszą efektu, może posunąć się do działań uważanych powszechnie za nieetyczne: manipulacji czy drobnych oszustw. Każda, nawet najmniejsza, porażka jest dla niej bardzo bolesna, niemniej posiadają niekończący się zasoby sił, dzięki czemu zawsze odradza się niczym feniks z popiołów i znowu jeszcze raz podejmuje rzuconą rękawicę.

Oktawiusz natomiast przywodzi mi na myśl nieco dziwacznego pana w średnim wieku i o wyglądzie Sławomira Mrożka. W moich wyobrażeniach jest to mężczyzna wiecznie błądzącuy po zakamarkach swojej wyobraźni. Jest też fajtłapowaty i często gubi posiadane rzeczy, ale kompletnie się tym nie przejmuje, bo rzeczy materialne nie mają dla niego wielkiego znaczenia. Bardzo lubi czytać i prowadzić długie dysputy na dwa tematy: filozofii oraz kosmosu, a szczególnie życia na innych planetach. Oktawiusz jest również zapalonym filatelistą oraz numizmatykiem.

Etymologia

Imiona te wzięły swój początek od rzymskiego rodu Octavia (Oktawiusze). Nazwa tej dynastii zaś  powstała od łacińskiego liczebnika porządkowego octavus „ósmy”, co w starożytności odnosiło się do ósmego dziecka w rodzinie.

Dzieje tych imiona na ziemiach polskich

Imię Oktawiusz na ziemiach polskich zawitało prawdopodobnie dopiero w XIX wieku, ale nigdy nie zyskało miana imienia popularnego, o czym przekonacie się za moment. Podobnie rzecz się miała z Oktawią.

Formy obcojęzyczne

Octabivius, Octavia (angielski), Aktavij, Aktavija (białoruski), Oktavij, Oktav, Oktaj, Oktavija (bułgarski), Oktavius, Oktávie (czeski), Octavius, Taus, Tavs, Octavia (duński), Octave, Octavie (francuski), Octavio, Octavia (hiszpański), Octavijus, Oktavas, Oktavija (litewski), Oktavie, Oktavija (macedoński), Octavus, Octavius, Octavia (niderlandzki), Oktavier, Oktavia (niemiecki), Octavio, Otavio (portugalski), Oktavij, Oktavija (rosyjski), Octav, Octavia (rumuński), Octavije, Octavija (serbsko-chorwacki), Oktávius, Oktávia (słowacki), Oktavij (słoweński), Octavius, Octavia (szwedzki), Oktavija (ukraiński), Oktáv, Oktávia (węgierski), Ottavio, Ottavia (włoski).

Daty imienin

Oktawiusz imieniny obchodzi 20 listopada. Oktawia natomiast 6 sierpnia i 20 listopada.

Znani użytkownicy

Ottavio Bottecchia
Octave Lapize
Oktawiusz Marcińczak
Octave Mirbeau
Ottavio Missoni
Octave Pirmez
Konrad Oktawiusz Fiedler (1886—1939) — publicysta, dziennikarz, krajoznawca, działacz społeczny, patron jednej z ulic Bydgoszczy

Oktawia Młodsza – siostra cesarza Oktawiana Augusta.
Oktawia – córka cesarza Klaudiusza i Messaliny, pierwsza żona Nerona.

Statystyki

OKTAWIUSZ

O1

Dziś jest to imię 276. mężczyzn. Między 1901 a 1920 rokiem imię to nadano 2 razy. W latach 20. narodziło się 6 chłopców o tym imieniu. W następnym dziesięcioleciu Oktawiusz stal się imieniem 3 chłopców. W latach 40. nadano je tylko raz. W latach 50. nie było nadań. W latach 60. odnotowano je 19 razy. Między 1970 a 1980 rokiem zanotowano spory wzrost – zarejestrowano je wówczas 124 razy, a w następnej dziesięcioleciu liczba nadań spadła do 105. Między 1991 a kwietniem 1994 r. na świat przyszło 16. Oktawiuszów.

OKTAWIA

O2

Między 1901 a kwietniem 1994 roku to imię nadano 943 razy. W pierwszych dwudziestu latach minionego wieku na świat przyszło 34 dziewczynek o tym imieniu. W latach 30. było ich 38, a dziesięć lat później 30. Podczas gdy dekadę później odnotowano spadek rejestracji – liczba osób o tym imieniu wzrosła  jedynie 5.  W połowie stulecia był ich 11, identycznie było w latach 60. W latach 70. narodziło się 73. dziewczynek o tym imieniu. Teraz czas na szok i niedowierzanie – otóż wyobraźcie sobie, że w przedostatniej dekadzie imię Oktawia stało się imieniem aż 401 dziewczynek. Natomiast w okresie 1991-kwiecień 1994 urodziło się ich 340.

ooo3

OKTAWIAN i OKTAWIAN(N)A

Gdy myślę o imieniu Oktawian, to zawsze staje mi przed oczami mody i nieco zniewieściały młodzieniaszek. Może poszczycić się wielką i – jak na mężczyznę – delikatną, niemal dziewczęcą urodą, za sprawą której może uchodzić za współczesnego Adonisa. Jego ruchy i zachowanie także ma coś w sobie z kobiecego stylu bycia. Lubi wygodę i piękno. Kocha być w centrum uwagi i gdy ktoś prawi mu komplementy.

Oktawian(n)a może uchodzić za jego siostrę bliźniaczkę, ponieważ posiada ten sam charakter i jest tak samo  efemeryczna, jak jej „brat”.

 Etymologia

Imiona Oktawian i Oktawianna pierwotnie funkcjonowały jako przydomki utworzone od nazwy dynastii, a za sprawą swojego przyrostka -asnus oznaczały przynależność do rodu Octavii.  Oktawianna posiada dwie formy: z jednym i podwójnym „n”.

Dzieje tych imiona na ziemiach polskich

Przypuszcza się, że na naszych ziemiach imię Oktawian występuje co najmniej od XVI stulecia. W XIX wieku zawitało, jako późne echo humanizmu, wśród drobnej szlachty i mieszczan zamieszkującej kresy wschodnie.Imię to można znależć w powieści Cham autorstwa Elizy Orzeszkowej – Franka, żona rybaka Pawła, gardzi swoim mężem, uwa­ża­jąc go za „chama”, zdra­dza go, a owocem jednej z jej licznych zdrad jest syn, któ­remu nadaje imię Okta­wian, ponieważ „piękne i mię­dzy pro­stymi ludźmi nie uży­wane”.


Formy obcojęzyczne

Octabivian, Octaviana (angielski), Aktavijan, Aktavijana (białoruski), Oktavian, Oktavijana (bułgarski), Oktávian, Oktavianus (czeski), Octavian (francuski), Octaviano, (hiszpański), Octavijonas (litewski), Oktavijan (macedoński), Octavianus (niderlandzki),  Oktavian, Oktavianus (niemiecki), Oktavin (rosyjski), Octavian, Octaviana (rumuński), Octavijn (serbsko-chorwacki), Oktávian (słowacki), Oktavijan (słoweński), Octavian (szwedzki), Oktavian (ukraiński), Oktávian (węgierski), Ottaviono (włoski).

Daty imienin

Oktawian imieniny obchodzi 22 marca, 6 sierpnia, 2 września

Znani użytkownicy

Oktawian AugustJan XII (papież)
bł. Oktawian (benedyktyn francuski (ok. 1060-1132). W 1129 r. został biskupem w Savonie. (Wspomnienie 6 sierpnia)

Statystyki

OKTAWIAN

O3

Dziś jest to imię 756. mężczyzn. Między 1901 a 1920 rokiem imię to nadano 10 razy. W latach 20. narodziło się 18 chłopców o tym imieniu. W następnym dziesięcioleciu Oktawian stal się imieniem 32 chłopców. W latach 40. nadano je 11 razy. W latach 50. było 12 nadań. W latach 60. odnotowano je 40 razy. Między 1970 a 1980 rokiem zanotowano spory wzrost – zarejestrowano je wówczas 204 razy, a w następnej dziesięcioleciu liczba nadań spadła do 334. Między 1991 a kwietniem 1994 r. na świat przyszło 95. Oktawianów.

OKTAWIANA

Podczas gdy imię Oktawiana doczekała się tylko jednego nadania, w latach 40.

Jako ciekawostkę podam, że odnotowano jednego Oktawika (lata 80.) i i 2 Oktawiny (lata 1901-1920). Jak łatwo się domyślić, to błędne formy.

Co myślicie o tych imionach?

Pozdrawiam, Marthette :)

4 myśli nt. „Raz, dwa, trzy … Czyli imiennicze wyliczanki: Oktawia i Oktawiusz, Oktawian i Oktawinna

  1. ~Emilia Lind

    Witaj! :) Odkąd znam imię Oktawia, bardzo je lubię. Pierwszy raz zauważyłam je w kalendarzu, od razu mi się spodobało i jak dotąd się to nie zmieniło i żadnych zmian w tej kwestii nie przewiduję w przyszłości. Nasze odczucia i wyobrażenia na temat tych imion są bardzo, bardzo podobne, ja również odkąd znam imię Oktawia uważam je za niesamowicie wyrafinowane i eleganckie. A co do wymyślonych użytkowników o tych imionach, to ja ich widzę jako strasznie niedopasowaną do siebie, raczej specyficzną rodzinę, w której brak spokoju i trochę też brak prawdziwego, rodzinnego ciepła, za to kłótni i sporów jest pod dostatkiem, ale nie jest to zła rodzina. Jest więc bardzo dominująca Mamusia, Oktawia oczywiście. Kobieta władcza, silna, wręcz apodyktyczna i nie znosząca sprzeciwu. Jest bardzo elegancka, pełna wyrafinowania i (jak słusznie stwierdziłaś) nieco snobistyczna. To prawdziwa materialistka, uwielbia się chwalić posiadanymi dobrami, swoją pozycją, wszystkim, czym się da. Jest chorobliwie ambitna, pragnie być za wszelką cenę na świeczniku, nie znosi, gdy ktoś jest lepszy od niej i potrafi takiej osobie bardzo namieszać w życiu. Nawet po własnym domu chodzi w szpilkach, czuć od niej zapach bardzo drogich, wyrafinowanych perfum, którymi spryskuje się w wielkiej obfitości. Jest bardzo impulsywna, nerwowa, ma choleryczny temperament. Bywa straszliwie zazdrosna, co wynika z jej przerośniętych ambicji. Jest osobą inteligentną, umiejącą łączyć i analizować fakty, ma raczej ścisły umysł. Lubi otaczać się pięknymi przedmiotami, natomiast nie znosi otaczać się piękniejszymi od siebie ludźmi. Oktawia jest pedantką, chce, aby w jej domu wszystko miało swoje miejsce, niestety z powodu dwóch osób niekoniecznie jest to możliwe. Uwielbia ponad życie swojego syna – Oktawiana – i bardzo mu dogadza. Kocha całą swoją rodzinę, nawet jeśli im tego nie okazuje, bo jest zapracowana i przyzwyczajona, że to inni mają jej mówić o swoich uczuciach wobec niej, oczywiście jak najlepszych, a nie ona im. Nie lubi przegrywać i nie umie się z tym pogodzić. Czasem, gdy jest czymś bardzo poruszona potrafi wpaść w histerię, albo robi się agresywna. Oktawia mogłaby być artystką: śpiewaczką, kompozytorką, malarką. Jest stale zapracowana, nie zna się na domowych obowiązkach, nie umie gotować. Jest bardzo silna, ale czasami potrzebuje wsparcia od innych, musi się wypłakać komuś na ramieniu, poużalać, ale nie zawsze ma komu. Jest bardzo humorzasta, o byle co potrafi się śmiertelnie obrazić, a ty się człowieku domyślaj, o co chodzi. Ale gdy nie strzela fochów jest osobą o raczej pogodnym usposobieniu, choć ma niewyparzony język i uwielbia cięte riposty. Oktawia jest raczej niska, nieco przy kości, ale nie jakoś bardzo pulchna, ma brązowe oczy i włosy co chwilę maluje na inny kolor, a najchętniej tapiruje. Jest kobietą w wieku od 35 do 50 lat. Wyobrażam też sobie Oktawię jako dziewczynkę, wesołą, bardzo inteligentną, ambitną i umiejącą postawić na swoim. Jest też przebojowa i trochę egoistyczna. Oktawiusz jest mężem Oktawii, a jednoczesnie jej całkowitym, albo przynajmniej prawie całkowitym przeciwieństwem. Tak, jak Oktawia po pracy rzuca się w wir życia towarzyskiego, chętnie plotkuje i bawi się, tak z kolei Oktawiusz wraca do domu, robi sobie jakąś zupkę z paczki, bo nic więcej zrobić sobie nie potrafi, w ogóle oni marnie się odżywiają, bo wielce praktycznymi ludźmi raczej nie są. Gdy udaje mu się przez dłuższy czas utrzymać na powierzchni, to znaczy nie wpadając w otchłań swojej wyobraźni, która ogranicza go na tyle, że gdy już go usidli, Oktawiusz nie ma pojęcia o tym, co dzieje się w realu i chyba nawet mógłby mu się wtedy dom palić, a on by tego nie zauważył, albo zauważyłby dopiero, gdyby mu się zaczęła palić jego filatelistycznonumizmatyczna kolekcja albo książki. Jest on nieustannie zamyślony, bardzo inteligentny, a jednak tak roztargniony, że sprawia wrażenie, jakby jego mózg nieustannie był zasnuty jakąś mgłą, ciepłą i ciężką, spod której nie chce mu się, albo nie ma siły wyjść, chyba, że naprawdę musi, ale i tak nie wychodzi w całości. Jest równie introwertyczny i flegmatyczny jak jego małżonka ekstrawertyczna i impulsywna. Właściwie to nawet nie wiem, czy jest jeszcze między nimi jakaś miłość, no ale podobno przeciwieństwa się uzupełniają. Oktawiusz jest raczej bałaganiarzem, ale grunt, że sam w swoim chaosie się orientuje, chociaż niemiłosiernie wkurza tym Oktawię. Jest człowiekiem wrażliwym, spokojnym i ugodowym, choć ze swoją wrażliwością nie zawsze się ujawnia, na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie mężczyzny zimnego, oschłego i obojętnego, totalnie odczłowieczonego. Jest trochę zastraszony przez Oktawię, z racji, iż nie ma najsilniejszego charakteru i ciągle jej ulega, a wręcz się jej w pewien sposób boi. Nie ogarnia, ile lat mają jego dzieci, do której chodzą klasy, chociaż bardzo je kocha, zwłaszcza Oktawiannę, z którą czasem dyskutuje jak równy z równym i uczy ją tego, co sam wie. Całkowicie się zgadzam z Tobą, iż filozofia i kosmos to zdecydowanie domena jego działalności, nawet tylko hobbystycznej. Myślę jednak, że on też i z zawodu jest jakimś naukowcem czy kimś takim, ale bardzo kocha swoją pracę i nawet w domu się z nią nie rozstaje. W ogóle nie przywiązuje wagi do rzeczy materialnych, najbardziej lubi być w swoim domu, podczas gdy Oktawia uwielbia podróżować, chociażby dlatego, że przecież ma na to pieniądze, no to czemu nie. Chyba jedyne, w czym Oktawia i Oktawiusz są równi, to inteligencja. Ale jakoś trudno mi sobie wyobrazić ich robiących z niej użytek we wspólnej dyskusji. :D Oktawian i Oktawianna to bliźniaki, wiecznie drą z sobą koty i się nie lubią. Oktawian to synek mamusi a Oktawianna córeczka tatusia, chociaż biologicznych rodziców mają dwoje i to wspólnych. Rzadko jednak owi młodzi ludzie mają autentyczny kontakt ze swoimi rodzicami, bo każdy ma na inną godzinę do szkoły i pracy i o innej porze wraca. Oktawian jest bardzo ciekawym psychologicznie zlepkiem cech swoich rodziców, ale raczej mało ciekawym człowiekiem. Egoista, lubiący być w centrum uwagi, ekstrawertyk, snob jeszcze większy od mamusi, raczej impulsywny, jednak zdarza się i tak, że w okazywaniu uczuć dominuje u niego emocjonalny chłód i oschłość. Jest dość inteligentny, ale nie robi z tego wielkiego użytku, woli lśnić urodą, nawet, jeśli koledzy się z niego śmieją, ważne, żeby podobał się dziewczynom. Gdy nie otrzymuje tego, czego chce, często się buntuje i obraża. Brak w jego postawie i charakterze męskości, do późnego wieku jego zachowanie przypomina raczej małą dziewczynkę, niż mężczyznę, chociaż to też zależy od okoliczności. Nie da mu się odmówić urody i wdzięku, oraz elokwencji. Gdy chce coś osiągnąć, działa na ludzi całym swoim urokiem osobistym. Jest dobry w udawaniu i często ucieka się do drobnych oszustw. Jest fajtłapowaty jak jego ojciec, ale jednocześnie ma w sobie wielkie zamiłowanie do ładu, schludności i pedanterii. Jest wzrokowcem i zna się na modzie, zarówno męskiej jak i kobiecej, jest estetą. Bardzo ceni sobie własny komfort i wygodę. Jest człowiekiem spostrzegawczym, ma też niezłą intuicję, ale na ogół nieświadomie ją w sobie zagłusza. Gdy mu coś nie wychodzi, zwala na innych i skarży się mamusi. Nauczyciele, którzy go uczą mają z nim siedem światów, bo jest leniwy, mało obowiązkowy, no i jeszcze ta Mamusia, która o byle co się awanturuje. Czasami nawet trudno dojść o co konkretnie. Oktawian zmienia dziewczyny jak rękawiczki, a niewykluczone, że i chłopaków, lubi być nowoczesny i imponować innym. Nienawidzi czuć się winny i wtedy wścieka się na kogo popadnie za to, co sam zrobił. Jest po prostu niedojrzały emocjonalnie. Jego ulubiony kolor to różowy, najlepszy kontakt ma Oktawian z ludźmi należącymi do subkultury zwanej emo. Oktawianna jest jedyną „normalną” osobą w tej familii. Strasznie wkurza ją jej brat, ma raczej toksyczną relację z matką, ojca traktuje pobłażliwie, jak duże dziecko, ale to z nim ma w tym domu najlepszą relację. Oktawianna jest raczej marzycielką, ale w porównaniu ze swoją rodziną jest po prostu wcieleniem rozsądku i odpowiedzialności. Jest raczej flegmatyczna, ale nie tak komicznie i przesadnie jak jej ojciec. To raczej nieśmiała dziewczyna, przytłoczona trochę swoją matką, nieustannie biegnąca za nią w tyle i chcąca dorównać jej niedoścignionemu ideałowi. Przynajmniej Oktawianna postrzega swoją matkę jako osobę doskonałą i taką, którą powinna naśladować, ale nie potrafi i nie lubi jej. Po prostu zostało jej wtłoczone do mózgu, że jej matka jest najlepsza, a Oktawianna powinna być jej podobna, jednak nigdy lepsza od Oktawii. To wszystko sprawia, iż Oktawianna jest trochę zakompleksiona. Jest to jednak wartościowa i oryginalna dziewczyna, zrównoważona, wrażliwa, ale silna psychicznie. Jest bardzo inteligentna, raczej małomówna, nie lubi się wybijać, chociaż wie, że powinna, jednak nie zlewa się też z tłem, chociażby dlatego, że jest jak na dziewczynę wysoka, może nawet najwyższa ze swoich koleżanek, a do tego ładna i gustownie się ubiera. Oktawianna wprost pożera książki. Jest bardzo dobrą słuchaczką, wytrenowała się przy swoim ojcu. Sama jednak nie umie swobodnie wyrażać swoich opinii i uczuć, co nie znaczy, że ich nie ma czy się wstydzi. To tradycjonalistka. W jej pokoju zawsze panuje artystyczny bałagan, co doprowadza Oktawię do szewskiej pasji, mimo iż nie jest to aż taki przytłaczający chaos jak Oktawiusza. Oktawianna raczej nie ma przyjaciół, ale nie ma też wrogów, jest ogólnie lubiana, bo sama też do nikogo się bez potrzeby nie uprzedza. No i to by było na tyle tego monstrualnie długiego opisu :D Co do tych imion, to najbardziej lubię Oktawię, potem Oktawiannę, bo oczywiście na imię zakończone na -anna nie mogę pozostać obojętna, Oktawiusza raczej nie lubię, natomiast Oktawiana nie lubię w ogóle. Hmmm, rzeczywiście szokujący jest wzrost Oktawii w ostatnich latach, ale w ogóle mam wrażenie, że te imiona ostatnio cieszą się sporą popularnością. Z moją siostrą do jednego przedszkola chodziła Oktawia i Oktawian, więc może to będą niedługo jedne z popularniejszych imion? Byłoby ciekawie. Choć z drugiej strony moja sympatia dla Oktawii chyba trochę by się zmniejszyła, gdyby to imię było równie częste jak np. Oliwia. Co za dużo to niezdrowo. No i strasznie żałuję, że mamy w Polsce tylko jedną Oktawiannę. Stanowczo za mało. Oktawik brzmi śmisznie, ale nawet mi się podoba. Oktawina też jest niczego sobie, imię trochę jak dla wytwornej szlachcianki. Pozdrawiam :)

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>