Miesięczne archiwum: Listopad 2014

Idalia

Dziś napisze co nieco na temat Idalii. W moim przypadku z tym imieniem było różnie: na początku nie przepadałam za nim, ponieważ odbierałam je jako sztuczne i przesłodzone. Dopiero z czasem doceniłam i polubiłam Idalię, lecz nie tak bardzo, żeby wpisać je na listę imion, które może kiedyś wezmę pod uwagę szukając czegoś dla mojego dziecka.

Idalia jest imieniem wywodzącym się z greki, od słów aidon o znaczeniu „widzę” i helios „słońce”. Idalion było pierwotną nazwą pasma górskiego na Cyprze, gdzie znajdowała się świątynia poświęcona Afrodycie, która – jak chyba większość wie – w starożytnej Grecji uchodziła za boginie miłości. Z uwagi na położenie wspomnianej świątyni, Afrodytę nazywano przydomkiem Idalia. Idalia jest zatem imieniem mitologicznym.

Na ziemiach polskich imię Idalia pojawiło się dopiero pod koniec XVIII wieku i szybko stało się modne w sferach wyższych, co mogło spowodować pojawienie się postaci hrabiny Idalii w dramacie Fantazy Juliusza Słowackiego. Poza tym w powieści Trędowata autorstwa Heleny Mniszkównej  występuje postać baronowej Idalii Elzonowskiej.

Idalia imieniny obchodzi tylko 15 listopada. Nie posiada błogosławionej ani też świętej patronki.

Imię to występuje w języku angielskim (Idalia, Idaline, Idalina),  hiszpańskim (Idalia), łacinie (Idalia) i w rosyjskim (Idalija).

Do kwietnia 1994 roku imię Idalia nadano 449 razy: od 1901 do 1920 roku było 40 nadań; w latach 20tych – 69; w latach 30tych – 61; w latach 40tych – 45; w latach 50tych – 33; w latach 60tych – 39; w latach 70tych – 66; w latach 80tych – 69; od 1991 do kwietnia 1994 nadano je 27 razy.

Według danych dotyczących okresu od 1901 do 2001 Idalia miała 518 nadań, ale uwzględniają one także ile razy została ona wybrana na drugie imię.
Natomiast w dekadzie 2001-10 dopatrzono się lekkiego wzrostu: 125 nadań, przy czym 38 w ostat­nim roku tego okresu. Sama zauważyłam wzrost zainteresowania tym imieniem, pomimo iż Idalia nadal wywołuje niemałe zdziwienie. Czuje jednak, że kiedyś stanie się imieniem modnym.

Co myślicie o imieniu Idalia?

Pozdrawiam :)

„Oczyszczenie”, Andrew Miller.

Budynki składają się głównie z powietrza – poucza go inżynier cytując wielkiego Perroneta. – Z powietrza i pustej przestrzeni. I nie ma na świecie takiej rzeczy, której nie dałoby się rozebrać na części. mając wystarczająco dużo ludzi, można by przez tydzień obrócić pałac wersalski w kupę gruzu.

 Znowu to zrobiłam … Znowu dałam się skusić okładce, a to dlatego, iż wygląda ona tak, jakbym to ja była jej autorką.  Lubię mgłę, dla mnie krajobraz spowity nią jest piękny, tajemniczy i bardzo romantyczny. Postać z okładki sprawia wrażenie,  jakby zaraz miała przeniknąć przez nią do innego wymiaru. Poza tym okładka przywodzi mi na myśl rześki wiosenny lub wczesnojesienny  poranek. Ehhh chętnie pospacerowałabym sobie po zamglonej łące, bo lubię takie klimaty, dla mnie – jak już napisałam – to kwintesencja piękna z nutą magii

Z tylnej okładki czytelnik tej książki może dowiedzieć się, iż Andrew Miller należy do grona najbardziej cenionych współczesnych pisarzy brytyjskich. Jest on finalistą wielu prestiżowych nagród, w tym Nagrody Bookera, a za Oczyszczenie otrzymał w 2011 roku nagrodę COSTA Book of the Year Award – jedna z najbardziej prestiżowych nagród literackich na wyspach brytyjskich. A w pogoni po International IMPAC Dublin Literary Award, wyprzedził takich pisarzy jak Ian McEwan (Pokuta; Betonowy ogród) i Haruki Murakami (Sputnik Sweetheart czy Kafka nad morzem). Sami przyznacie, że to duże osiągnięcia.

Za sprawą tej książki, czytelnik przenosi się do Paryża 1785 roku. We Francuskiej stolicy cuchnie niemiłosiernie – śmierdzi dosłownie wszystko: smród nieumytych ciał mieszał się z silną wonią perfum (nadmieniając, podobno francuskie perfumy posiadają tak intensywny zapach, ponieważ miał on w przeszłości tuszować oznaki baraku higieny), z fetorem dochodzącym z Sekwany czy z paryskich targowisk. Aczkolwiek najgorszy był odór  pochodzący z cmentarza Niewiniątek. Cała dzielnica Hal, na terenie której znajdowała się ta nekropolia, była przesiąknięta odorem rozkładających na nim ciał. Można go było wyczuć nawet w jedzeniu, w oddechu i w pocie mieszkańców przylegających do  niego ulic!

Ale to nie przykry zapach był głównym problemem całej paryskiej społeczności, ponieważ zamknięty przed laty cmentarz był siedliskiem wszelakich zarazków, chorób i nieczystości. Cmentarna ziemia wypluwała pochowane w niej ciała, zatruwając przez to powietrze, wodę i wszystko wokół. Zagrożenie epidemiologiczne było całkiem realne; zagrożony był nie tylko Paryż, lecz także prowincja, a może i reszta Europy. Ponadto z owym cmentarzem powiązane były różne legendy i zabobony, zaś sataniści tudzież inni czciciele sił nieczystych, odprawiali na nim swoje harce.

Pod presją różnych zagrożeń, ówczesne władzę postanowiły rozwiązać te drażliwe kwestie poprzez likwidację cmentarza oraz przylegającego do niego kościoła, a pochowane szczątki zdecydowano się przenieść do podparyskich kamieniołomów. To żmudne i łamiące tabu zadanie powierzono młodemu inżynierowi i Jeanowi-Baptiste Baratte, który zgodził się z braku innego zajęcia. Baratte to bardzo interesująca postać; z przekonań jest idealistą wychowywany przez ojca katolika i matkę będącą zagorzałą protestantką, od dziecka więc towarzyszyło mu uczucie psychicznego rozbija, które dodatkowo podsyca zadając sobie w kółko pytanie: „jak żyć w zgodzie z własnymi zasadami?”. To pytanie towarzyszy egzystencji również innych bohaterów Oczyszczenia.

W uporządkowaniu cmentarza pomagają mu znajomi paryżanie i grupa 30 tajemniczych górników, na czele których stanął dawny przyjaciel BarattegaLecoeur – człowiek o lewicowych poglądach i sprawcą pewnego dramatycznego wydarzenia z dalszej części książki.  Muszą oni, w czasie swojej pracy wykazać się niezwykłą ostrożnością i asertywnością, ponieważ, pomimo niewygód i zagrożeń,  okoliczni mieszkańcy nie są zadowoleni z pomysły  likwidacji Niewiniątek. Ironia losu. W czasie wykonywanych prac zawiązane zostaną nowe przyjaźnie, narodzą się fascynację graniczące z szaleństwem; kogoś życie zgaśnie niczym płomień świecy, inne życie dopiero powstanie, a to wszystko na tle zniszczonego cmentarza spowitego mgła i odorem śmierci. Brama cmentarna stanie się swoistymi drzwiami do zakamarków ludzkiej psychiki, przez co bohaterowie tej ksiązki dowiedzą się zaskakujących rzeczy o sobie i swych towarzyszach.

Na przekór skrajnym opiniom na temat tej książki, mnie ona przypadła do gustu. To niezwykła, liryczna opowieść o ostatnich miesiącach istnienia starego cmentarza Niewiniątek. Dużym plusem „Oczyszczenia” jest słownictwo i styl autora, który pozbawiony jest zbędnych bajerów. Andrew Millera używa prostego, a zarazem niezwykle barwnego – moim skromnym zdaniem – języka, dzięki któremu ja w czasie czytania tej powieści, czułam się  jakby spacerowała po uliczkach XVIII-wiecznego Paryża; siedziała w ławce w opuszczonej kaplicy cmentarnej i słuchała muzyki płynącej z nagryzionych zębem czasu kościelnych organów lub stała w promieniu światła wydobywającego się z dziurawego dachu tej wiekowej świątyni. Strony tej powieści aż roją się od metafor, aczkolwiek nieoczywistych, ale jednak łatwych w odbiorze.

Kolejny plus autor otrzymał ode mnie za sposób ukazania sylwetek swoich bohaterów, które nie są tylko – zapożyczając stwierdzenie od Stephena Kinga – workami kości, lecz naprawdę żyją na kartach tej powieści i posiadają indywidualne cechy charakteru. Przypominają one niekiedy zjawy z pogranicza snu i jawy, normalności i groteski. Każda z nich nosi w sobie demona, którego pozbycie się graniczy z gwałtem i który podsyca grozą fabułę tej książki.

Szczególną uwagę Andrew Miller poświecił przedstawicielkom płci pięknej, których tu nie brakuje, ich psychice i wzajemnych relacjach pomiędzy nimi a mężczyznami. To kobiety, obok oczywiście spraw związanych z cmentarzem, grają w tej powieści pierwsze skrzypce. Mamy tu nierównoważoną córkę gospodarzy Barattega, Emilie Monnard zwaną po prostu Ziguette, którą obsesja na punkcje wspomnianej wielokrotnie nekropolii owładnęła do tego stopnia, że nie zawahała się przed najgorszym czynem. Czternastoletnią wnuczkę grabarza Jeanne, charakteryzującą się usposobieniem anioła.Tajemniczą kurtyzanę Héloïse Goddard, która ma zadatki na sawantkę końca XVIII stulecia. Inteligentna i hardą służkę rodziny Monnard, MarieMadame Monnard natomiast jest matką Ziguette i kobietą bezwolną, która posiada w sobie tyle energii, co śnięta ryba.

Dla mnie zaś dodatkowym przeogromnym plusem jest to, że autor zajął się tematem, który już od dłuzszego czasu mnie frapuje, a mianowicie poruszył kwestie cmentarza Niewiniątek. Tak wiem, że niektórym, a może wszystkim osobom czytającym ten post wydam się dziwaczką, bo tak na dobrą sprawę, jak można pasjonować się takim tematem? Zapewniam, że można, a ja jestem całkiem normalną (chyba ;) ) przedstawicielką gatunku homo sapiens . Od chwili, gdy dowiedziałam się o tym miejscu, chciałam poznać jego historie i zglebić się choć na trochę w klimat tej nekropolii Choć tematy związane z cmentarzami z natury powinny być ( i są )  bliskie każdemu człowiekowi, ponieważ wszyscy kiedyś umrzemy i jakiś cmentarz stanie się naszym przystankiem docelowym, to jednak myśl, że na jednej nie takiej znowu wielkiej powierzchni pochowano ileś tam milionów (!) ciał, jest czymś nierealnym. A zderzenie świata żywych i krainy zmarłych, znajdującej się po drugiej strony cmentarnego muru jest niezwykłe. To makabryczny, a zarazem pasjonujący kontrast. I jeszcze opisy Niewiniątek, które z jednej strony odrzuciły mnie, ale z innej przyciągnęły.

Oprócz tego, co napisałam wyżej, za sprawą tej powieści można dowiedzieć się coś o modzie, która była charakterystyczna dla czasów na chwilę przed i rewolucyjnych. Na kartkach Oczyszczenia autor bardzo fajnie przedstawił kontrast, który narodził się poprzez  postawienie/opisanie koło siebie ubiorów modnych wśród bogatych modnisiów doby rokoka i tych, które stały się symbolem walki z niesprawiedliwością społeczną. Bardzo ucieszyły mnie te wzmianki, bo – jak wiecie – interesuje się modą, a wiek XVIII jest dla mnie wyjątkowo ważny. Oczyszczenie Andrew Millera dostarcza również wiedzy na temat życia codziennego osiemnastowiecznych paryżan.

Reasumując. Oczyszczenie jest piękną i poetycką opowieścią o psychice człowieka, jego życiu na tle czegoś niezbyt przyjemnego. Polecam serdecznie!

Tytuł oryginalny: Pure
Wydawnictwo: Znak literanova
Numer ISBN: 9788324025855
Liczba stron: 368
Moja ocena: 8,5 / 10

Pozdrawiam :)

Kolekcja Haute Couture domu mody Ashi Studio.

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_027.jpg

Dziś zaprezentuje Wam wspaniałe, moim skromnym zdaniem, suknie pochodzące z najnowszej kolekcji domu mody Ashi Studio. Jej autorem jest arabski projektant Mohammad Ashi. Biżuteria także zrobiła na mnie przeogromne wrażenie. Dostrzegam w nich inspiracje kolekcjami innych domów mody, np. Givenchy.
Najbardziej przypadły mi do gustu suknie nr.: 3, 7, 8, 9 i 11.

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_03.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_01.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_02.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_05.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_04.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_08.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_07.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_09.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_010.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_013.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_012.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_011.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_016.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_014.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_015.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_017.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_018.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_019.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_020.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_021.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_022.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_023.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_028.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_024.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_026.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_025.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_031.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_030.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_034.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_032.jpg

http://ashistudio.com/backend/couture/large/ASHI_FW15_033.jpg

Pozdrawiam :)

Czy król Karol kupił Królowej Karolinie, korale koloru koralowego?

Tym popularnym łamańcem językowym chce zacząć notkę o imionach … sami wiecie jakich ;)

Starożytni górale do dziś zastanawiają się, czy wspomniany król kupił jednak te korale i czy one na pewno było koloru koralowego. Mnie też nie było dane poznać rozwiązań tych zagadek, ale za to wiem co nieco o tych imionach.  Jednak czas zakończyć te żarty i przejść do konkretów.

Post ten dedykuje wszystkim użytkownikom imion: Karol, Karola, Karolina. W szczególności zaś dedykuje go autorce bloga świat między stronami. :)

Karol Wielki

Może zacznę od przedstawienia Wam etymologii imienia Karol, gdyż zdecydowana większość imion żeńskich wzięła swój początek od męskich. Niestety wśród imion pojęcie równouprawnienia jest nadal nieznane…

Etymologia

Karol ma rodowód frankijsko-germański, jego etymologia wywodzi się od staro-wysoko-niemieckiego słowa pospolitego o zapisie karl lub carl (też charal, charel ) które mogły oznaczać „mąż”; „małżonek”, „ukochany” również „bohater”, „człowiek”. A zatem, to imię mogło oznaczać: „ukochanego męża” lub „bohaterskiego człowieka”.

Jego etymologię wyprowadza się także z imienia Hariol (stąd najprawdopodobniej powstał łaciński Carolus), które uchodziło za zdrobnienie germańskiego imienia Her/Har utworzonego za pomocą końcówki -ol. Natomiast formy główne tego zdrobnienia  utworzono od staro-wysoko-niemieckiego słowa heri o znaczeniu „drużyna wojenne”.

Do ogromnej popularyzacji tego imienia najpierw wśród panujących, a potem spośród różnych warstw społecznych, przyczynił się sam Karol Wielki – (742-812), twórca potęgi państwa frankońskiego i odnowicielowi cesarstwa na Zachodzie.

Wedle opinii slawistów, Słowianie przejęli to imię już na przełomie VIII i IX wieku (według innych źródeł odbyło się to nieco później, bo na przełomie IX i X wieków ). Szybko stało się ono w ich językach podwaliną do powstania wyrazu oznaczającego władcę, stąd polski król, czeski král, rosyjski korol, serbski i chorwacki kralj. Podobnie rzecz się miała z językiem węgierskim, w którym słowo król przybrało postać király.

Na ziemiach polskich imię to pojawiło się ok. X wieku pod wpływem łaciny, zaś pierwszy zapis datowany jest na ok 1390 rok. i dotyczy właśnie  wspomnianego X wieku. Jednakże Karol stał się imieniem popularnym dopiero w XVII wieku, najprawdopodobniej pod wpływem kultu św. Karola Boromeusza. W kronice mistrza Jana Długosza podaje, iż księciu Kazimierzowi Odnowicielowi nadano je na chrzcie.

Formy obcojęzyczne

Carolus, Karl (staroniemiecki), Carles, Carlos (kataloński), Karlo (chorwacki), Karel (czeski), Carl, Karl (duński), Karel (holendersi), Carl, Carol, Karol, Karl, Charley, Charlie, Chas , Chaz, Chip, Chuck (angielski), Kaarle Kaarlo Karl Kalle (fiński), Charles, Charlot (francusi), Carl, Karl (niemiecki), Kale (hawajski), Károly, Karcsi (węgierski), Séarlas (irlandzki), Carlo (włoski), Sjarel (limburski) Karolis (litewski), Carl, Karl (norweski), Carlos, Carlinhos, Carlito, Carlitos (portugalski), Carol (rumuński), Carlos, Carlito, Carlitos (hiszpański), Carl Karl Kalle (szwedzki), Siarl (walijski).

Daty imienin i święci patroni

Karol imieniny obchodzi 6 i 28 stycznia, 2 i 16 marca, 20 maja, 4 czerwca, 10 września,a także 4 i 18 listopada.
Za świętych i błogosławionych patronów uważa się: Karola Boromeusza (1538-1584) – kardynała, arcybiskupa Mediolanu; Karola Wojtyłę (1920-2005) – papieża Jana Pawła. II Karola Cho Shin-ch’ŏl (1795-1839) – męczennika koreańskiego; Karola Hyŏn Sŏng-mun (1797-1846) – męczennika koreańskiego; Karola od św. Andrzeja (1821-1893) – pasjonistę; Karola de Foucaulda (1858-1916) – męczennika; Carlo Acutis (1991-2006) – włoskiego sługę Bożego.

Znane osoby o tym imieniu

Wiele osób było i jest nadal użytkownikami  imienia Karol, więc postanowiłam ograniczyć się do koronowanych głów i tych najważniejszych spośród niekoronowanych.
Imię Karol nosiło wielu czeskich, hiszpańskich, niemieckich, francuskich królów etc.

Cesarze

  • Karol I Wielki (742-814), król Franków od 768, cesarz rzymski od 800
  • Karol II Łysy (823-877), król zachodniofrankijski od 843, król Italii od 876, cesarz rzymski od 875
  • Karol III Otyły (ok. 832-888), król Franków, cesarz rzymski od 881
  • Karol IV Luksemburski (1318-1378), król Niemiec od 1346, król Czech od 1347, cesarz rzymski od 1355
  • Karol V (1500-1558), król Hiszpanii 1516-56 (jako Karol I) i cesarz rzymski 1519-56
  • Karol VI (1685-1740), cesarz rzymski oraz król Czech i Węgier od 1711
  • Karol VII (1697-1745), książę-elektor Bawarii od 1726, cesarz rzymski od 1742
  • Karol I (1887-1922), cesarz i król Austro-Węgier od 1916

    Królowie Francji i Franków

    • Karol I Wielki (742-814)
    • Karol II Łysy (823-877)
    • Karol Otyły (ok. 832-888)
    • Karol III Prostak (879-929), król 898-923
    • Karol IV Piękny (1294-1328), król Francji i Nawarry od 1322
    • Karol V Mądry (1337-1380), król od 1337-1380
    • Karol VI Szalony (1368-1422), król od 1380
    • Karol VII (1403-1461), król od 1422
    • Karol VIII (1470-1498), król od 1483
    • Karol IX (1550-1574), król od 1560
    • Karol X (1757-1836), król 1824-30

Królowie Hiszpanii

  • Karol I – patrz Karol V Habsburg
  • Karol II Habsburg (1661-1700), król od 1665
  • Karol III Burbon (1716-1788), król Neapolu i Sycylii 1735-59, król Hiszpanii 1759-88
  • Karol IV Burbon (1748-1819), król 1788-1808

Królowie Szwecji

  • Karol Swerkersson, król 1161-1167
  • Karol VIII Knutsson Bonde (1408/1409-1470), król 1438-1440, 1448-1457, 1464-1465, 1467-1470
  • Karol IX Sudermański (1550-1611), król od 1604
  • Karol X Gustaw (1622-1660), król od 1654
  • Karol XI (1655-1697), król od 1660
  • Karol XII (1682-1718), król od 1697
  • Karol XIII (1748-1818), król Szwecji od 1809 i Norwegii od 1814
  • Karol XIV Jan (1763-1844), król Szwecji i Norwegii od 1818
  • Karol XV (1826-1872), król Szwecji i Norwegii od 1859
  • Karol XVI Gustaw (ur. 1946), król od 1973

Książęta i królowie z dynastii sabaudzkiej

  • Karol I Wojownik (1468-1490), książę Sabaudii 1482-1490, tytularny król Cypru i Jerozolimy 1485-1490
  • Karol II Sabaudzki (1489-1496), książę Sabaudii 1490-1496
  • Karol III Dobry (1486-1553), książę Sabaudii od 1503
  • Karol Emanuel I Wielki (1562-1630), książę Sabaudii od 1580
  • Karol Emanuel II (1634-1675), książę Sabaudii 1638 (faktycznie od 1663)
  • Karol Emanuel III (1701-1773), książę Sabaudii i król Sardynii od 1730
  • Karol Emanuel IV (1751-1819), król Sardynii 1796-1802
  • Karol Feliks (1765–1831), król Sardynii 1821-1831
  • Karol Albert (1798–1849), król Sardynii 1831-1849

Inni władcy

  • Karol I Andegaweński (1220-1285), król Neapolu i Sycylii
  • Karol I Stuart (1600-1649), król Anglii, Szkocji i Irlandii od 1625
  • Karol II Stuart (1630-1683), król Anglii, Szkocji i Irlandii od 1660
  • Karol I (1839-1914), król Rumunii 1866–1914
  • Karol II (1893-1953), król Rumunii 1930–1940
  • Karol III Grimaldi (1818-1889), książę Monako od 1856
  • Karol II Lotaryński (1364–1431) – książę Lotaryngii
  • Karol III Wielki (1543–1608) – książę Lotaryngii
  • Karol IV Lotaryński (1604–1675) – książę Lotaryngii
  • Karol V Leopold (1643-1690), książę Lotaryngii
  • Karol Lotaryński (1712-1780), książę Lotaryngii i Baru
  • Karol Zuchwały (1433-1477), książę Burgundii
  • Karol Młot (689-741), majordom, faktyczny władca Franków

Inni Karolowie

  • Karol Appel – polski językoznawca
  • Charles Aznavour – francuski kompozytor, piosenkarz i aktor
  • Karl Adolph von Basedow – niemiecki lekarz
  • Charles Baudelaire – francuski poeta i krytyk
  • Karl Benz – niemiecki inżynier, pionier motoryzacji
  • Karol Borsuk – polski matematyk
  • Karol Brzozowski – inżynier, poeta, powstaniec styczniowy
  • Karol Bunsch – polski pisarz
  • Charlie Chaplin – brytyjski aktor
  • Karol Darwin – biolog
  • Karl Eduard von Holtei – niemiecki poeta romantyczny, pisarz, aktor
  • Carlos Fuentes – meksykański pisarz
  • Charles de Gaulle – francuski polityk i teoretyk wojskowości
  • Karol Kniaziewicz – generał, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej
  • Karol Kurpiński – polski kompozytor
  • Karol Larsen – duński pisarz
  • Karol Levittoux – polski działacz niepodległościowy
  • Charles Lindbergh – amerykański pionier lotnictwa
  • Karol Marks – niemiecki filozof, socjolog, ekonomista, historyk, dziennikarz i działacz rewolucyjny. Twórca socjalizmu naukowego, współzałożyciel I Międzynarodówki.
  • Karol Modzelewski – polski historyk i polityk
  • Karel Svoboda – czeski kompozytor
  • Karol Szajnocha – polski działacz niepodległościowy i pisarz
  • Karol Szymanowski – polski kompozytor
  • Karol Wojtyła – papież Jan Paweł II
  • Karl Ziegler – niemiecki chemik noblista

Statystyki

Żeby ułatwić Wam odbiór tej części mojej notki i pokazać jak na przestrzeni lat wyglądała sytuacja tych imion, postanowiłam nanieść dane na poszczególne wykresy.

karol1
Do kwietnia 1994 roku imię to nadano 111.348 razy: między 1901 a 1920 roku odnotowano je 6.242 razy; w latach 20tych – 6.788 razy; w latach 30tych – 7.558; w latach 40tych – 7.439; w latach 50tych – 7.261; w latach 60tych - 5.866; w latach 70tych – 15.894; w latach 80tych – 42.902; od 1991 do kwietnia 1994 roku imię Karol nadano 11.399 chłopcom.

Okres 2002 – 2013

 karol2

W roku 2002 imię Karol nadano 2.141 chłopcom (zajął wtedy 31 pozycję na liście imion); w 2003 – miał 1.832 nadań (miejsce 34); w 2004 – 1.720 nadań (miejsce 36); w 2005 – 3.889 (miejsce 15); w 2006 – 3.804 (miejsce 17); w 2007 – 3.218 nadań (miejsce 21); w 2008 – 3.214 nadań (miejsce 22); w 2009 - 3.103 nadań (miejsce 27); w 2010 – 2.858 (miejsce 30); w 2011 – 3.590 (miejsce 18); w 2012 – 3.000 nadań miejsce (miejsce 22), a w 2013 roku osiągnął wynik  2.450 nadań (miejsce 22).

Etymologia

Chyba niewiele osób zdaje sobie sprawę z faktu, że w Polsce bezpośrednim – że się tak wyrażeń – żeńskim odpowiednikiem imienia Karol jest Karola, a nie Karolina, która zawitała do nas sporo później i jej budowa jest sprzeczna z zasadami tworzenia form żeńskich. Ale o Karolinie będzie nieco później, teraz zajmę się Karolą.

Żeby nie dublować etymologii, która została podana wcześniej, ograniczę się do daty imienin i liczby nadań Karoli.
Karola swoje imieniny obchodzi: 9 maja, 5 lipca i 4 października.

Formy obcojęzyczne:

Charlize, Carlyn, Caroline, Karolyn, Calleigh, Callie, Cari, Carol, Carrie, Carry, Caryl, Kallie, Karrie (angielki), Karolina (staroniemiecki), Carla (kataloński), Karla, Karolina, Lina (chorwacki), Karolina, Kaja (czeski), Caroline, Karla, Karolina, Karoline, Ina, Lina, Lina (duński), Carla , Carola, Carolien, Caroline, Lien (holenderski), Karoliina, Liina (fiński), Carole, Caroline (francuski), Carla, Carola, Carolin, Caroline, Karla, Karolina, Karoline, Ina (niemiecki), Karola, Karolina, Lili (węgierski), Carla, Carola, Karolina, Lina (włoski), Karolina, Lina (litewski), Karolina (macedoński), Caroline, Karla, Karolina, Karoline, Ina, Lina, Lina (norweski), Karolina, Kaja (polski) Carla, Karolina (portugalski), Karolina (słoweński), Carla, Karolina (hiszpański), Carola, Karolina, Karolina, Karla, Karolina, Ina, Lina (szwedzki)

Statystyki

Karola

Do kwietnia 1994 roku została nadana 346 razy: od 1901 do 1920 roku odnotowano ją 30 razy; w latach 20tych – 40 razy; w latach 30tych – 56; w latach 40tych – 72 razy; w latach 50tych – 81; w latach 60tych – 26 razy; w latach 70tych – 19 razy; od 1991 do kwietnia 1994 nadano ją zaledwie 5 razy.

Etymologia

Karolina już zawsze będzie kojarzyć mi się z moją śp babcią, która wprawdzie nie była użytkowniczką tego imienia, ale zawsze na jego dźwięk … przewracała oczami, starając się przy tym  wybić mi z głowy wszystkie pomysły związane z Karoliną. :D Podobnie było z Wiktorią, którą moja starowinka zdrabniała do okropnej – moim zdaniem – Wikci.  :roll:

Niektórzy pewnie oburzą się po przeczytaniu tego fragmentu, ale zaręczam – pisząc go nie miałam zamiaru nikogo urazić, naprawdę.  Moja babcia wyrażając swoje odczucia była tak urocza, że aż trudno by mi było mieć do niej o to jakiekolwiek pretensje.

Etymologia

Karolina – jak napisałam wcześniej – dotarła do nas stosunkowo niedawno, bo najprawdopodobniej dopiero w XIX wieku i szybko stała się imieniem niesłychanie modnym. Prawdopodobnie została zapożyczona albo z włoskiego (w którym występuje w formię Carolina), albo z francuskiego (Caroline) lub z niemieckiego (Carolina, Karolina etc.)

Imię to swoje imieniny obchodzi: 9 maja, 1, 4 i 17 lipca oraz 4 i 18 listopada. A jej patronami są dwie błogosławione: Karolina z Denain i Karolina Kózkówna.

Formy obcojęzyczne:

Charlize, Carlyn, Caroline, Karolyn, Calleigh, Callie, Cari, Carol, Carrie, Carry, Caryl, Kallie, Karrie (angielki), Karolina (staroniemiecki), Carla (kataloński), Karla, Karolina, Lina (chorwacki), Karolina, Kaja (czeski), Caroline, Karla, Karolina, Karoline, Ina, Lina, Lina (duński), Carla , Carola, Carolien, Caroline, Lien (holenderski), Karoliina, Liina (fiński), Carole, Caroline (francuski), Carla, Carola, Carolin, Caroline, Karla, Karolina, Karoline, Ina (niemiecki), Karola, Karolina, Lili (węgierski), Carla, Carola, Karolina, Lina (włoski), Karolina, Lina (litewski), Karolina (macedoński), Caroline, Karla, Karolina, Karoline, Ina, Lina, Lina (norweski), Karolina, Kaja (polski) Carla, Karolina (portugalski), Karolina (słoweński), Carla, Karolina (hiszpański), Carola, Karolina, Karolina, Karla, Karolina, Ina, Lina (szwedzki).

Znane Karoliny

  • Karolina Adamczyk – polska aktorka
  • Karolina Borkowska – polska aktorka
  • Karolina Brunszwicka – królowa Wielkiej Brytanii
  • Charlotte Corday – zabójczyni Jean-Paula Marata
  • Karolina Burbon-Parmeńska – księżniczka Parmy, księżna Saksonii
  • Carlota Castrejana – hiszpańska lekkoatletka
  • Caroline Evers-Swindell – nowozelandzka wioślarka
  • Carrie Fisher – amerykańska aktorka
  • Karolina Gajewska – polska nauczycielka i działaczka polityczna
  • Karolina Gorazda – polska modelka, Miss Polonia z roku 2003
  • Karolina Gorczyca – polska aktorka
  • Karolina Grimaldi – księżniczka Monako
  • Karolina Gruszka – polska aktorka
  • Karolina Korwin-Piotrowska – polska dziennikarka
  • Karolina Kosińska – polska tenisistka
  • Carolina Kostner – włoska łyżwiarka figurowa
  • Karolina Kozak – polska piosenkarka i prezenterka radiowa
  • Karolina Kózkówna (1898-1914) – błogosławiona Kościoła katolickiego
  • Karolina Kurkova – czeska modelka
  • Karolina Lanckorońska (1898-2002) – polska historyk sztuki
  • Karolina Lewicka – polska dziennikarka telewizyjna
  • Caroline Lufkin – amerykańska piosenkarka
  • Karolina Malinowska – polska modelka
  • Karolina Michalczuk – polska pięściarka
  • Karolina Naja – polska kajakarka
  • Karolina Nolbrzak – polska aktorka
  • Karolina Nowakowska – polska aktorka
  • Karolina Pawłowa (1807-1893) – rosyjska poetka, malarka i tłumaczka
  • Karolina Pietraszewska (1870-1940) – polska śpiewaczka
  • Karolina Różycka – polska siatkarka
  • Karolina Sabaudzka – królowa Francji
  • Karolina Sawka – polska aktorka
  • Karolina Szostak – polska dziennikarka telewizyjna
  • Charlize Theron – południowoafrykańska aktorka, zdobywczyni Oscara
  • Carrie Underwood – amerykańska piosenkarka
  • Caroline Wozniacki – duńska tenisistka pochodzenia polskiego

Statystyki

Karolina1
Do kwietnia 1994 roku imię Karolina nadano 168.391 kobietom (według innych danych, które obejmują również imiona drugie, nadano je aż 243.906 razy) : między 1901 a 1920 rokiem nadano je 9.539 razy; w latach 20tych – 5.546; w latach 30tych – 3.051; w latach 40tych – 1.411; w latach 50tych – 849; w latach 60tych – 956; w latach 70tych - 20.107; w latach 80tych – 94.340; między 1991 a kwietniem 1994 roku nadano je 32.693 razy.

Okres 2002 – 2013

Karolin2

W 2002 roku imię Karolina uzyskało 5.901 (dzięki czemu znalazło się na 8 miejscu listy najpopularniejszych wtedy imion. W 2003 roku -  5.322 (9). W 2004 – 4.664 (9). W 2005 – 5.397 (9). W 2006 – 4.715 (12). W 2007 – 4.340 (13). W 2008 – 3.996 (15). W 2009 – 3.871 (18). W 2010 – 3.483 (21). W 2011 – 2.978 (21). W 2012 – 2.685 (23). W 2013 – 1.971 (25).

Na koniec jako ciekawostkę podam, iż odnotowano też 12 Karoli, 1 Karoliana, 1 Karoliane, 1 Karolinkę oraz 6 Karol. Jednak wszystkie te formy są niezgodne z zasadami języka polskiego i dlatego nie powinny być rejestrowane.

To tyle o tych imionach. :)

Pozdrawiam :)