Walentynkowe imiona.

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 0 Flares ×

wa111

Korzystając z okazji, dziś napisze o imionach, które nieodzownie kojarzą nam się z Walentynkami.  A jest ich trochę, o czym przekonacie się sami. :)

Przypominam też, że św Walenty jest nie tylko patronem zakochanych, ale także epileptyków, chorych psychicznie etc. :D  Co ciekawe, według opinii naukowców (oczywiście amerykańskich :) bo jakby inaczej! ) zakochanie zalicza się do chorób psychicznych i zajmuje F63.9 pozycję na liście chorób WHO, jako „zaburzenie nawyków i popędów„. :D

http://user.xmission.com/~tssphoto/images_val/RVIN0064.jpg
Może zacznę od Walensa, od którego powstały wszystkie imiona, o których chcę teraz napisać.

WALENS

Walens wywodzi się od łacińskiego przymiotnika valens, o znaczeniu „mocny”, „silny”, „krzepki”, „zdrowy”, ale i skuteczny” oraz „potężny”.
W przeszłości imię to nosił m.in. cesarza wschodniorzymskiego Flaviusa Valensa, będący zwolennikiem oraz protektorem arianizmu. Cesarz ten poległ w bitwie z Hunami pod Adrianopelem w 378 r.
Formy obcojęzyczne: łac. Valens, ang., niem. Walens, Valens, fr. Valens, Valency, wł. Valente.

Walens imieniny obchodzi: 8 i 9 grudnia. Patronami tego imienia są: biskup Walens męczennik (wspomniany razem z trzema chłopcami); Walens biskup miasta Werona  oraz Walens, którego wspomina się wraz ze św. Casarią.

W minionym stuleciu nie odnotowano nadań.

WALENTY, WALENTYN, WALENTYNA

Kolejnym imieniem, które chce opisać jest Walenty. Imię to powstało od łacińskiego przydomka i nazwy rodowej Valentinus, który został utworzony od wyrazu Valens. Jak już wspomniałam, słowo valens oznacza osobę „mocną”, „silną„, „krzepką”, „zdrową”, „potężna”i „skuteczną”.  Pierwotnie traktowano je jako życzenie, żeby osoba je nosząca była człowiekiem wpływowym i cieszącym się dobrym zdrowiem.

Pierwszy polski zapis tego imienia pochodzi z 1204 roku, pojawił się u nas w formię łacińskiej Valentius. Około 1436 roku wyodrębniła się forma polska, która jest używana do dziś.

Imię to występowało i występuje u nas też w formie Walentyn, którego łacińska forma powstała przez odcięcie od Valentinus końcówki „us”. Forma ta pełniła funkcję spieszczającą lub była formą posesywną (wskazywał na przynależność do kogoś). Valentin to „mały, kochany Valentia” lub „syn Valentiusa”.
Walentyn pojawił się w Polsce później niż Walenty, bo pierwszy zapis w polskich dokumentach pochodzi z XV wieku.  W  XVI wieku Walenty cieszył się sporą popularnością, choć w XIX uchodził za imię typowo chłopskie. Żeńskim odpowiednikiem tych imion jest Walentyna.

Formy zdrobniałe to: Walek, Waluś, Wal, Walak, Walczek, Walek, Walesz, Walisz, Walko, Walkosz.
Od imienia tego pochodzą nazwiska: Walenta, Walentynowicz, Wala, Walisz, Walas, Walicki, Walek, Walkosz, Walecki, Walczak, Walczewski, Waluch, Waluszek, Faltyn, Foltyn.

Formy obcojęzyczne: łac. Valentinus, ang. Valentine, fr. Valentin, niem. Valentin, ros. Walentin, wł. Valente, Valentino.

Walenty, Walentyn oraz Walentyna imieniny obchodzą: 1 stycznia, 7 stycznia, 14 lutego, 16 marca, 2 i 21 maja, 16, 25 (f), 26 i 28 lipca, 2 września, 16, 24 (f) i 29 października, 3, 6, 13 i 24 listopada, 2, 11, 13 i 16 grudnia.

Za patronów tych imion uważa się: Walentego, męczennika rzymskiego, Walentego (wspomniana się go razem z Konkordiuszem, Nawalisem i Agrykolą), Walentego męczennika z  Viterbo (wspomina się go razem z Hilarym), Walentego biskupa Genui, Walentego męczennika (wspomina się go z Damianem), Walentego biskupa Strasburga, Walentego biskupa biskup Pasawy i krainy Retów, Walentego z Lassois i Walentego męczennika (wspomina się go razem z Engracją).

Do 1994 roku imię Walenty zostało nadane 12650 razy: w latach 10tych – 3612 razy; w latach 20tych – 2302; w latach 30tych – 2253; w latach 40tych – 2037; w latach 50tych – 1798; w latach 60tych – 503; w latach 70tych – 103; w latach 80tych – 41; od 1991 do kwietnia 1994 odnotowano je 3 razy.

Natomiast forma oboczna – Walentyn została odnotowana 41 razy, czyli znacznie mniej niż Walenty: w latach 10tych miał 8 nadań; w latach 20tych – 5; w latach – 30tych – 8; w latach 40tych – 8; w latach 50tych – 7; w latach 60tych – 3; w latach 70tych -  1; od 1991 do kwietnia 1994 – 1.

Do 1994 roku imię Walentyna miało 14102 użytkowniczek : w latach 10tych – 2996; w latach 20tych – 3474; w latach 30tych – 2632; w latach 40tych – 2515; w latach 50tych – 1934; w latach 60tych – 466; w latach 70tych – 56; w latach 80tych – 15; od 1991 do kwietnia 1994 roku – 15.

WALENTYNIAN, WALENTYNIANA

Następnym imieniem, którego etymologię i historię chcę Wam przedstawić jest Walentynian. Imię to powstało przez odcięcie od Valentinusa końcówki  -nus, a następnie dodanie -ianus (Valentianus). Imię to oznacza osobę „przyjętą do rodu  Valentiusa w wyniku adopcji lub wyzwolenia” .Jego żeńską formą jest Walentyniana.

Odpowiedniki obcojęzyczne.: łac., ang., niem. Valentinianus, fr. Valentinien, wł. Valentiniano.

Walentynian imieniny obchodzi 7 stycznia. Za patronów tego imienia uważa się Walentyniana, który był biskupem Chur.

WALENCJUSZ i WALENCJA, WALENCJAN i WALENCJANA, WALENCJON i WALENCJONA

Imię Walens oraz Walenty dały początek jeszcze trzem imionom: Walencjuszowi, Walencjanowi oraz Walencjonowi.

Walencjusz jest imieniem pochodzenia łacińskiego. Został utworzony od słowa valens „mocny, silny, zdrowy”. Jego żeńska formą jest Walencja (lista imion „geograficznych” stale się powiększa  ) Do 1994 roku odnotowano jednego Walencjusza (w latach 70-tych, w byłym woj bydgoskim). Odnotowano też jedną Walencję (w latach 50-tych, w był woj. Zamojskim).

Natomiast Walencjan oraz Walencjon mogą być formami obocznymi imienia Walentynian lub Walencjusz. Jego żeńską formą jest Walencjan(n)a, Walencjon(n)a

Odpowiedniki obcojęzyczne.: łac. Valentio, Valention, wł. Valenzio.

Nie miały nadań.

Które imię według Was jest najciekawsze i najładniejsze?

Pozdrawiam :)

 

Jedna myśl nt. „Walentynkowe imiona.

  1. ~Emilia Lind

    Witaj! Podobają mi się wszystkie imiona, o których pisałaś w tym poście. Z Walentym i Walentyną mam bardzo dobre skojarzenia, i chyba tylko za to lubię te imiona, natomiast Walentynian, Walentyniana, Walencjan, Walencjana, Walencjona i Walencjonna to też ładne imiona, a już Walentynianna i Walencjanna zwłaszcza, bo bardzo lubię imiona zakończone na -anna, niezależnie od tego z jakiego języka się wywodzą. Walensowi również niczego zarzucić nie mogę. Ahaa, no i Walencja. Śliczne imię. Walencjusz brzmi tak arystokratycznie. Walentyn jest również ładnym imieniem, chociaż trudno je uznać za emanujące męskością, bardziej mi pasuje dla małego chłopca niż dla prawdziwego faceta, ale z brzmienia jest ładne. No więc w kwestii „walentynkowych” imion moja opinia jest jak najbardziej pozytywna. Może nie jestem w nich zakochana, ale są ładne, a niektóre nawet bardzo ładne. Pozdrawiam :)

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>